Lubelszczyzna

Lublin – miasto niezwykłej historii i kultury

napisany przez Agata

Lubelskie na weekend

Lublin, stolica województwa lubelskiego, to miasto o ponad 700-letniej historii. Przez wieki był kulturowym tyglem, gdzie spotykały się tradycje polskie, litewskie, żydowskie, rosyjskie i ormiańskie. Echa tych epok możemy spotkać na lubelskiej Starówce, w regionalnej kuchni czy licznych imprezach kulturalnych, które z tej mieszanki czerpią pełną garścią.

Lublin to też miasto młodzieży, miasto uniwersyteckie. Na niespełna 350 000 mieszkańców mamy tu aż 6 uczelni wyższych.

Hasło promocyjne miasta brzmi – Lublin Miasto Inspiracji. I takie właśnie jest 😊.

To po prostu doskonała propozycja na weekend.

Lokowany w 1317 roku, swój „Złoty Wiek” Lublin przeżył w czasach Jagiellonów, kiedy to znalazł się na szlaku handlowym wiodącym z Krakowa do Wilna. To tu w 1569 roku podpisano Unię Lubelską – pierwszą w historii Polski unię realną, czyli związek państw, oparty na wspólnych instytucjach państwowych. W jej wyniku powstała Rzeczpospolita Obojga Narodów – ze wspólnym monarchą, herbem, sejmem, walutą, polityką zagraniczną i obronną. Odrębny był skarb, urzędy, wojsko i sądownictwo.

 

Spacer po Lublinie możemy zacząć przy Ogrodzie Saskim.

Dojedziemy tam samochodem (miejsca parkingowe przy ulicy, parkomaty), autobusem i trolejbusem (Al. Racławickie – autobusy jadą dalej prosto na Plac Litewski, trolejbusy skręcają w ul. Lipową).

Jest to najbardziej reprezentatywny park Lublina. Powstał w 1837 roku na płaskowyżu dawnych Pól Dominikańskich, przy trakcie warszawskim. Zaprojektowany na wzór parku Czartoryskich w Puławach miał stać się parkiem miejskim z prawdziwego zdarzenia, enklawą zieleni, ostoją i miejscem towarzyskich spotkań. Tak też się stało. Ogród Saski swój największy rozkwit przeżywał w dwudziestoleciu międzywojennym. Stał się wtedy niezmiernie modny. W dobrym tonie było udać się do niego na niedzielny spacer. To tu dyskutowano o polityce, o świecie, prezentowano najnowsze modowe kreacje.

Dziwicie się pewnie dlaczego nie ma tu ani jednego zdjęcia z tego miejsca, skoro jest tam tak pięknie i ciekawie. Odpowiedź jest prosta. W dzieciństwie do Ogrodu Saskiego chodziłam bardzo często z dziadkami, potem z babcią. Szliśmy zawsze przez park a potem do fontanny na Placu Litewskim i wracaliśmy trolejbusem. Nikt jednak nie myślał wtedy o robieniu zdjęć. A już na pewno nie zdjęć krajobrazowych 😉. Natomiast podczas ostatniej wizyty w Lublinie ulewa pokrzyżowała nam parkowe plany. Tak więc ja mam wspomnienia w swej pamięci, a Wy musicie pojechać tam, pospacerować i zobaczyć Ogród Saski na własne oczy 😊.

Plac Litewski

Jakieś 500 metrów od Ogrodu Saskiego, idąc Alejami Racławickimi, trafimy na Plac Litewski.

Zarys tego miejsca można już znaleźć na planie Lublina z 1783 roku, niemniej jednak jako Plac Litewski po raz pierwszy pojawił się w przewodniku miasta z 1839 roku. Wtedy plac stał się „centrum Lublina”. Tak naprawdę to jest nim do dziś.  

Na Placu Litewskim znajduje się pomnik Marszałka Józefa Piłsudskiego, pomnik Nieznanego Żołnierza oraz Konstytucji 3 Maja. Jest też obelisk upamiętniający podpisanie aktu Unii Polsko-Litewskiej w 1569 roku. Stosunkowo niedawno powstała nowa fontanna multimedialna. Ma ona aż pięć funkcji: wodę, światło, dźwięk, obraz i lasery.

Trwające od kilku do kilkunastu minut pokazy – opowieści można oglądać od maja do września, co weekend w piątki i soboty o godz. 21.00.

Szczegółowy harmonorgam pokazów na dany miesiąc znajdziecie TUTAJ 

Idąc dalej Krakowskim Przedmieściem, które od Placu Litewskiego jest deptakiem, po kilkuset metrach dotrzemy do Starego Miasta a konkretnie do Bramy Krakowskiej.

Stare Miasto

Lubelska starówka to zlepek różnorodnych stylów architektonicznych i kultur. Lublin przez wieki był bowiem kulturowym tyglem, gdzie spotykały się tradycje polskie, litewskie, żydowskie, rosyjskie i ormiańskie. Klucząc uliczkami możemy podziwiać – dziś w większości odrestaurowane – kolorowe, renesansowe i klasycystyczne kamieniczki. Trzeba bowiem wiedzieć, że na zaledwie kilometrze kwadratowym Starego Miasta znajduje się tu ponad 100 zabytków.  

Na Stare Miasto prowadzą z przeciwległych stron dwie bramy. Zbudowana za panowania Kazimierza Wielkiego Brama Krakowska (dziś mieści się tam Muzeum Historii Miasta Lublin) – charakterystyczna, ceglana, z białą wieżą oraz Brama Grodzka – sprawiająca wrażenie wyciętej w środku kamienicy. Ta ostatnia nazywana była kiedyś bramą żydowską, gdyż łączyła część miasta zamieszkaną przez chrześcijan z tą zamieszkałą przez Żydów.

Wychodząc ze Starówki ulicą Grodzką wchodzimy praktycznie bezpośrednio na zamek.

Zamek

To właśnie tu Władysław Jagiełło podpisał akt unii realnej z Wielkim Księstwem Litewskim. Sam zamek został zbudowany na rozkaz Kazimierza Wielkiego na miejscu dawnej warowni. Zniszczony w pożodze wojennej XVII stulecia został odbudowany w stylu neogotyckim i takim możemy go oglądać dziś. W najnowszej historii zapisał się jako więzienie. Najpierw carskie, następnie kryminału II Rzeczypospolitej, kolejno hitlerowskie, a po wojnie stalinowskie. W żadnym nie stroniono od kar śmierci.

Aktualnie na zamku znajduje się Muzeum Narodowe w Lublinie.

Zdecydowanie warta odwiedzenia jest znajdująca się w muzeum Kaplica Trójcy Świętej. Jest to bowiem jeden z najcenniejszych zabytków sztuki średniowiecznej w Polsce i w Europie. Najstarsze wzmianki o niej sięgają 1326 roku. Mówią one o funkcjonowaniu kaplicy, nie wspominają jednak daty jej powstania. Wnętrze w całości pokryte jest bizantyjsko – ruskimi malowidłami, które zespolone z gotycką architekturą stanowią o unikatowości tejże budowli. Malowidła kazał ufundować Władysław Jagiełło, któremu po prostu sztuka wschodnia przypadła bardziej do gustu niż zachodnia.

Na początku XIX wieku wnętrze kaplicy zamkowej pokryto warstwą tynku. Malowidła odkryto dopiero w 1899 roku. Wtedy też zaczął się długi i żmudny proces konserwacji, który z przerwami trwał aż do 1997 roku. Wtedy też kapicę udostępniono dla zwiedzających.

Warto też wspiąć się na zamkową wieżę (donżon), z której rozciąga się malowniczy widok na Lublin. Idąc na górę lub schodząc, na poszczególnych kondygnacjach mijamy wystawy poświęcone np. dawnej broni lub tablice informacyjne opisujące dzieje wieży oraz całego zamku.

Oprócz powyższych punktów w muzeum oglądać można wystawy stałe.

Godziny otwarcia muzeum: TUTAJ 

Cennik muzeum: TUTAJ 

Wieża Trynitarska 

Spacerując po lubelskiej Starówce nie sposób nie zauważyć Wieży Trynitarskiej. To najwyższy zabytkowy punkt widokowy Lublina. My akurat tym razem byliśmy na wieży zamkowej, ale z Trynitarskiej panorama jest równie piękna. W początkach swego istnienia była ona zaledwie niepozorną furtą w zabudowaniach przylegającego do murów miejskich kolegium jezuickiego. Dopiero po przebudowie w 1819 roku zaczęła dumnie górować nad miastem. Ta neogotycka wieża – dzwonnica jest siedzibą Muzeum Archidiecezjalnego.

Lubelskie cebularze

Być w Lublinie i nie zjeść cebularza – nie może być! 😉.

Cebularz to pszenny placek z cebulowym farszem. To lubelski przysmak wywodzący się z kuchni żydowskiej, a pierwsze wzmianki o nim i jego recepturze sięgają dziewiętnastego stulecia. Cebularze w Lublinie znajdzie się dosłownie wszędzie – od stoisk na Starym Mieście, poprzez osiedlowe małe sklepiki po wielkie sieci handlowe.

A jak chcemy się dowiedzieć czegoś więcej to warto wpaść do Regionalnego Muzeum Cebularza. Tu oprócz poznania historii i wielu ciekawostek można uczestniczyć w warsztatach wykonywania cebularzy. 

 

Inne atrakcje Lublina

– Muzeum Wsi Lubelskiej

To jeden z największych skansenów w Polsce. I jeden z najbardziej niesamowitych w jakich byłam.

Tu można rzeczywiście przenieść się w czasie. Na roztoczańską wieś, na wieś Wyżyny Lubelskiej, na Powiśle, na Podlasie i Nadbuże… Do tego jest zrekonstruowane miasteczko z regionu… Jest dworek szlachecki… Są stajnie, pola, zagony i ogródki… Są łąki, zagajniki i sady… I mnóstwo zwierząt.

Więcej na ten temat napisałam TUTAJ

– Ogród Botaniczny UMCS

– Teatr Stary – najstarszy w Polsce po krakowskim

– Archikatedra Lubelska – największy obiekt sakralny w Lublinie. Jeden z pierwszych barokowych budynków wzniesionych poza Włochami. W środku znajdują się polichromie Józefa Meyera, Obraz Matki Boskiej Płaczącej, skarbiec oraz wybudowana w połowie XVIII wieku akustyczna zakrystia, gdzie słowa wypowiedziane szeptem w jej jednym rogu doskonale słychać w przeciwległym.

Browar Perła – zlokalizowany przy ul. Bernardyńskiej 15 browar to jeden z bardziej znanych zabytków lubelskiego przemysłu. Konkretnie to zmodernizowany dawny klasztor i kościół Ojców Reformatów, w którym w latach 1846 – 2001 produkowano piwo. W 2014 udostępniono go zwiedzającym. Podczas godzinnej wycieczki poznajemy historię zakładu, dowiadujemy się jak przebiega proces produkcji i z jakich składników powstaje piwo. Na koniec degustacja.

Lubelska Trasa Podziemna

– Zalew Zemborzycki – miejsce rekreacji i wypoczynku. Można dojechać ścieżką rowerową.

Muzeum na Majdanku – Niemiecki Nazistowski Obóz koncentracyjny i zagłady

 

Wszystkie posty z Lubelszczyzny znajdziesz tutaj: Lubelszczyzna – atrakcje regionu

Więcej o ciekawych miejscach w Polsce: POLSKA – ciekawe miejsca

 

Podobał Ci się wpis? Będzie mi bardzo miło, jeżeli podzielisz się nim ze znajomymi i zostaniesz moim stałym czytelnikiem na blogu, Facebooku i Instagramie 😊

 

Subscribe
Powiadom o
guest
6 komentarzy
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
eldab19
eldab19
1 miesiąc temu

Lublin to miasto w którym się, wychowywałam, studiowałam, zawsze jest bliski mojemu sercu. Z sentymentem wraz z twoją ciekawą relacją wędrowałam po ulicach tego miasta, miasta które bardzo pozytywnie się zmieniło

FUKO
1 miesiąc temu

Długa i interesująca relacja. W dodatku bardzo ciekawe zdjęcia. Gratulujemy i pozdrawiamy!

Krzysztof
Krzysztof
1 miesiąc temu

Ładne zdjęcia i ciekawe opisy zachęcają do odwiedzenia Lublina. W ostatnich kilkunastu latach miasto sporo zainwestowało w infrastrukturę i swój wizerunek

6
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x